GÖNÜL
Tarttım duygularımı vakit geç olmadan
Gönül bahçemdeki açan güller solmadan
Neyleyim bu dünyayı yarim bende olmadan
İşte sana geldim can bedenden ayrılmadan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kapanmaz gönül kapım her zaman açık durur.,
Kapatmaya kalkarsam bilirim ALLAH c.c. vurur.
Bu darbeyi yememek için gönül denen gönlümü hep açık tuttum.Konu ile ilgili olması hasebi ile bu deyişimle bu gönül şiirinize mülaki olmak istedim.Tebriklerimle efendim.kalınız sağlıcakla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta