Gönül 3 Şiiri - Enver Gokcay

Neden hüzünlüsün gözlerinde yaş
Derin hülyalara dalmışsın gönül
Ne dost var yanında nede arkadaş
Yine bir başına kalmışsın gönül

Söyle hele nedir derdin kederin
Acına dayanılmaz yaransa derin
Yarına ümitsiz bakar gözlerin
Sen seni bırakıp salmışsın gönül

Budur şu dünyanın kanun temeli
Kimisi yüz yaşar kimide elli
Genç yaşta hayata küsmenden belli
Bir vefasız yara kanmışsın gönül

Ummadık dert bela geldi başına
Kan karıştı bazen kan gözyaşına
Nasıl dayan derim çıkıp karşına
Binbir yerden yara almışsın gönül

Kul inkär etsede Allaha ayan
Feryad figanını olmadı duyan
Hayatın kararmış yıkılmış dünyan
Sen yolun sonuna varmışsın gönül

Kurbanın olyım toparlan yeter
Dizlerin tutmuyor ellerin titrer
Farkında değilsin dumanın tüter
Sen yandığın kadar yanmışsın gönül

Ne çileler çektin kim bilmiyorki
Hiç biri aklımdan silinmiyorki
Sahibin olacak bu zat diyorki
Sen Enver,e nazlı yarmışsın gönül
İyiki yanımda varmışsın gönül