Gönül Şiiri - Orhan Karataşgüler 4

Gönül
Sen gamdan gayrı ne bilirsin
Çölde suya , suda havaya hasret kalmışsın
Dibi delik gecelere sığındığından beri
Korkak ,ürkek, telaşlısın
Ellerin titrer dokunamazsın yarin saçlarına
Yıldızlar kadar uzak sanırsın
Ancak uzaktan bakar hayal kurarsın
Emanet bir gülüş düşer yüzüne
Ondan da utanırsın ,utandırmaktan
Edebin gölgesi düşer kirpiklerine
Başını öne eğersin
Sen bilmezsin süslü sözcüklerle kulağına fısıldamayı
Yanık bağrında fırtınalar kopar yari görünce
Yanar ,susar ,anlatamazsın derdini
Rüzgarın sesi boğumlanır dudaklarına