GONCA...
Ben seni sevmiştim zamandan öte,
Sevdiğim, yılların ne önemi var.
Sanırdım aşkımız zamana yete,
Zaman aşkımıza dar geliyor dar.
Böyle bir sevgiydi bizim hâlimiz,
Her zaman, her yerde aşkımız vardı.
Gözlerden gitmezdi hiç hayâlimiz,
Biz zamanda geniş, zamansa dardı.
Kıskanırdı âlem seni sevmemi,
Gerçeğe bir hayâl gibi bakardım.
Hep sen bekliyordun sana gelmemi,
Dere olsam, bahçenizden akardım.
Sulandıkça kokan o mis rayiha,
Tenine deymenin yansımasıydı.
İçimi titreten o lâtif saha,
Sanki yeryüzünün tek vahasıydı.
Ne güzel günlerdi o geçen günler,
Bir hayâl denizde yüzdük yıllarca.
Son gün tabutunda buluştu dünler;
Nazardan dediler soldu o Ganca...
l5.Şubat.2026
Fatih-İST.
Enver ÖZÇAĞLAYAN
NOT: Yazarını ağlatan şiir...
Enver ÖzçağlayanKayıt Tarihi : 20.2.2026 15:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!