Gonca Şiiri - Seyyid Burhaneddin Kekeç

Seyyid Burhaneddin Kekeç
965

ŞİİR


10

TAKİPÇİ

Gonca

Sen bilmecem,
Sen dilimdeki hecem,
Gece karanlığında,
Gündüz aydınlığındaki ecem,
Neyin kaldı ki bende,
Dönüyorsun hiçbir şey olmamış gibi...

Yetmedi mi bunca çektiklerim,
Maskara oldum el alem içinde,
Çıkamadım insan içine,
Seni sevmekti tek suçum, o da gizliden,
Nerden bilirdim ki ateşe gül uzattığımı..?

Melankoli sevginden bahsettin,
Ve korkularından, kimselere anlatamadığın duygularından,
Nasılmış yanmak?
Aşkı, tuzlu su içer gibi içip,
Susadıkça yanmak,
Anlaşılamazsan bir de ya...

Beddua etmedim ki,
Bilirsin kıyamam sana.
Daha bir goncasın sen,
Açmasanda güzelliğin bilinir,
Uğruna nağmeler dizilir,
Bülbüller feda olur yoluna,
Biri ben oldum ama,
Artık sende sevdaya adak goncasın...
Çünkü güller de sevdaya adaktır...

Seyyid Burhaneddin Kekeç
Kayıt Tarihi : 11.2.2007 07:43:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!