......gölgesi düşer
......içinden veya dışından
nefes bir nefes
her sabah körüklerim kaç kez
kısa sözcükler kurarım
seviyorum biliyorum gibi
Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...




Gölgesi Düşer Şiire,
......gölgesi düşer
......içinden veya dışından
nefes bir nefes
her sabah körüklerim kaç kez
kısa sözcükler kurarım
seviyorum biliyorum gibi
.....gölgesi düşer ışığın
.....parlak ve dantelli
nefes bir daha nefes
her düş gibi tekrarlanır kaç kez
uzun ip gererim toprak rengi bedene
çekerim çekerim sonu gelecek gibi
.....gölgesi çıkar
.....her sabah öpülür el öper gibi
nefes,bir nefes sesi
körüklerim renkleri haydi haydi
dökülür toprak rengi bir nefes
çözüldükçe dolanır çektikçe çeker
içinden ve dışından
gergin
.......gölgesi ziyaretçi
.......her sabah
uzun sözcükler kurarım
duygu ve düşüncelerimi körüklerim
bir nefes
seviyorum biliyorum gibi
Nurten Boz Hürel
***
Canımsın ya valla nasıl desem şiirlerinde idim şöyle bir göz atıyım Nurtenim şiir bahçesine dedim ..
Çoğunda ne gördüm biliyor musun karşımda coşkun neşeli hatta hani mutlu çocuklar var ya gelir annesinini yanına da nefes nefese anlatır birşeyleri ..
Hah işte kıma ama nasıl desem öyle okudum soluksuz okuma ama gülümseyrek çok hoştu çok hoşuma gitti
Sağol canım yüreğine sağlık kalemin hiç kurumasın emi
güzledi ya bak gülümsüyorum iyi geldi belki de tam çıkmak üzere idim . moral oldu biraz da sen gelme gruba biz burdan bak nostalji yapıyoruz sana :)
yok şaka ama gelirsen de beklendiğini bil emi :) gelmezsen de canın sağolsun
yani gözümün önende olursan daha çok uğrayabilirim yüreğimdesin unutmadım ama şiir bahçelerine gelmek işte böyle eserse oluyor .
Sevgiler o güzel yüreğine ..
yeniden Şiir bahçende olabilmek dileği ile .
herkeze bir kez size de iki kez tebrikler
Gerçekten sonunda vurguladığınız gibi SEVİYORUM, BİLİYORUM.....kelimeleri, içini doldurabilene çok uzun kelimeler. Tebrikler. Sevgiyle kal.
Sevgiyi anlatan, ama, dizelerdeki aşırı gizem bunun net görünmesini engelliyor. Ya da, benim alıcılarımda sorun var. En kısa zamanda antenlerimi değiştirmem gerek:))))
Teşekkürler Nurten Hanım.
TEPRİK EDERİM ŞİİRİ YÜREĞİNE SAĞLIK HARİKA BİR ŞİİR OLMUŞ
Gölgesi düşer şiire, bir nefes almak ister derinden, gölgede bir kaç satırlık hasret resmi çizili, ağaçlarda savaştan zaferle dönmüş kuşlar dinlenmekte, gölgesi hala şiirde..
Zaten gerisi teferruat, başkası angarya... tebrikler.
.......her sabah
uzun sözcükler kurarım
duygu ve düşüncelerimi körüklerim
bir nefes
seviyorum, biliyorum gibi
tebrikler
saygılar
Şiirde bir ziyaretçi olmaktan çıkıp, bir gizem bahçesinde, tedirgin fakat meraklı ve hüzünlü, gezindim ..Sevgili şair dostum, harikasın...
.......her sabah
uzun sözcükler kurarım
duygu ve düşüncelerimi körüklerim
bir nefes
seviyorum, biliyorum gibi
keyif verdi
kutlrım...
Bu şiir ile ilgili 18 tane yorum bulunmakta