Haydi ben âvâreyim, bu saatte sokakta,
Gecenin kör vaktinde, yapayalnız ayakta.
Ya senin ne derdin var? Peşimdesin hep gölgem,
Çare mi var sanırsın, dolaşıp ağlamakta.
22 Temmuz 1986 – Salı / Ödemiş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yine kısa yine dolu dolu
kutlarım muhabbetle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta