Yağmur Var Şiiri - Seyrani Göl

Adın,
yağmurun kör bir taşta bıraktığı iz gibi,
her damla, silinmiş bir hatıranın gölgesi.

Gökyüzü, paslı bir kandil gibi sarkıyor üstüme,
sessizlik, siyah bir kefenle örtüyor şehri.
Yıldızlar, sönmüş duaların küllerini savuruyor damla damla.
ay, solgun bir yara gibi kanıyor gecenin alnında.

Sesin yok;
lakin her damla seni hatırlatıyor.
İçimde aralanan pencere
rüzgârı değil, soğuk bir hiçliği alıyor.

Bakışın,
insanı kendinden düşüren bir uçurum.
Ben o uçurumun ıslak taşında
tutunamayan bir gölgeyim.

Ve gece,
yarası kabuk bağlamayan bir gök gibi
üstüme kapanıyor.

Cevap yok.
Yağmur var,
ve hiç dinmeyen bir bekleyiş,
boğuyor kaldırımları.
S.GÖL