Deryadan geniş bir yer kapladın içimi,
Sessiz bir ferahlık doldu gönlüme.
Bir nur gibi doğdun karanlığıma,
Suskun ruhuma nefes oldun.
Bir sır gibi sardın bütün benliğimi,
Kalbim artık seninle atıyor.
Bir gece sordum kendime:
“Nerede O?”
Dağlara baktım.
Rüzgâra sordum.
Yıldızlara bıraktım adını.
Gökyüzü sustu.
Sonra içimde bir ses yükseldi:
“Aradığın uzaklarda değil…”
Sen bensen,
Ben de senim.
Meğer çıktığım bütün yollar
Başından beri
İçime varıyormuş.
Şimdi anlıyorum:
Sen olmasan da,
Adımı hiç duymamış olsan da,
Gönlümde bir tahtın var.
Ve bazı izler vardır
Zaman silmez,
Unutmakla gitmez.
Bir kez düşer kalbe,
Sonra bir ömür
Orada kalır.
mesakin – 16/03/2026
Kayıt Tarihi : 16.3.2026 01:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!