Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
GECELER DE GÜN AYDINLIĞI GİBİ…
İnsan diledikten sonra her anını doldurabilir. Hayata daha sıkı sıkıya tutunabilir. Var olan, elde kalan veya görünen ne var ise hepsinden kendine bir pay çıkarabilir.
Hepsi mutlu olmak için, hayata tutunabilmek ve bağlanabilmek için.
Yaşadığını hissedebilmek için.
Şiirde olduğu gibi görebilmek ve zevk alarak hayatı yakalamak. Önemli olan da zaten bu.
Mevsim sonbahar olmuş, aylardan ekim olmuş…
Hava kararmaya başlamış veya akşam serinliği çökmüş…
Sırtımızda bizi üşütmeyecek bir kalın hırka ve düşlerimizde özlenenler.
En sevdiklerimizin hayalleri.
Gelmeleri, gitmeleri…
Özlem dolu geçmişe tutunmuş bir şarkı ile bütünleşen gençlik duyguları ve kendinden sonrakilere aktarılan teselli verecek hayata bağlılık.
Umutla yaşamak.
Günlerini bayrama dönüştürebilmek; aldırışsız, keyfince…
Ayın nurlu yüzü hürmetine “ÇOK ŞÜKÜR” teslimiyeti, kifayeti… Şimdiki dille –doyumsuzluktan uzak- doygunluğu…
Haline “şükretmeyi becerebilmek” erdemliliği ile özellikle de başı darda olanlara içtenlikle, parıltılı bir geceden aydınlık bir sabaha “gün aydın” demek…
Kendine yetmekle kalmayıp, yüreği insanlık, dostluk sevgisi ve bağı ile coşarak herkese yetirmek ne güzel…
Kalemine ve ilhamına, içtenliğine sağlık Hümeyra Hanım.
Dostça ve sağlıcakla.
Sevgi ve saygı rüzgârları esenliğiniz olsun.
Hikmet Çiftçi
28 Mart 2014
“GERÇEK DOSTLAR BİRLİĞİ”
Fevkalde dolu dolu tam puan duygu yoğunluğu içersinde kale alınmış kaleminiz kavi ve daim olsun
saygı ve muhabbetle
İyi yakalamış Şaire... 'Ay, hem de dolunay...' Aylardan da ekim, sonbaharın tam ortası...
Hava ne sıcak, ne soğuk.. Gece ya, ayaz olur hırka da ondan... Çay dersen o saatte, o manzarada sadece içi ısıtmaz, farklı bir tat verir dile...
Tabiat henüz yeşilinden ayrılmamış... Hava mutlaka daha bir temiz... Gökyüzü berraktır üstelik...
Böyle bir anda, 'büyülü mevsimde' balkonda..... Neler gelmez ki akla? Şiir de onu diyor zaten... Okuyanı sürükleyip götürüyor, şairenin coşkusuna, hislerine ortak ediyor...
Mükemmeldi Hümeyra Öğretmenim.. Gecikmenin özrüyle kutluyorum şiiri ve sizi...
Hemde en Aydın'ın dan!Böyle sade ve anlamlı şiir bir erdemliğin ürünüdür.Hiç pas tutmayan bir kalp aynasına sahipsiniz ki,bütün kötülüklere inat tatlı şiirler yazıyorsunuz. Beğenerek okuyor ve mutlu oluyorum. Paylaşılan şiirler şiirdir.Gökte Ay, Dolunay!Hayır dualı ve şükürlü...
Sonbahar mı geldi! Gelsin. Nasıl olsa Bahara doğru yeniden yol almakta.Tam puan +ant kutluyorum. Yüreğinize sağlık. Hepinize selam olsun.
tebrik ederim
sevgi yüreginden
şiir kaleminden
eksik olmasım
şair ruh, yalnız değildir hiç bir zaman. en güzel yoldaşıdır geceler. gecelerde yıldızlar, hele ay. konuşur yürek dili onlarla, derdini döker, sıkıntısını atar, dertleşir, halleşir birbir. doğacak güneşle umutlarını besler en yücesinden. Aydınlıkların yolunu açar karanlıklardan ay ışığıyla. söken şafakla, başlayan yeni güne umutlarını, mutluluğunu serpiştirir etrafını sıcacık duygularla. Ben de sevgili kardeşime mutluluk, sağlık dileklerimi gönderiyorum en aydınından, en güzelinden. Listemde tabiki tam puanımla.
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta