Göksu II Şiiri - Nasıf Acar

Silifke’de,
Akarsın daha bir ağır,
Çağır Göksu’m,
Sarı Keçili’lerini çağır.
Taşköprü’nün gölgesi
Düşer omzuna,
Palmiyeler selam verir,
Kıyısında yaprak yaprak…
Rüzgâr,
Tuzlu bir türkü fısıldar,
Seni kıskanarak.
Denize varmadan önce,
Aşk ile kavuşmadan,
Akdeniz’e…
Kalbini son bir kez yoklar,
Göksu,
Cennet Silifke’sinde…

Balıkçı ağlarında,
Gümüşi bir türkü.
Beyaz bir sevinç,
Martıların kanadında.
Her çağıltı, her kıpırtı,
Yüreğime feraset.
Geyik dallarından gelen,
Kutsal bir emanet.

Ve sen Göksu…
Karışırken denize Silifke’de
Güzelliğinle nahoş edip yüreğimde.
Bir nehir olmaktan çıkarsın,
Bir veda etmeden,
Akdeniz’e karışırsın.

Bu bir başlangıç mı?
Yeni aşklara…
Selam söyle Taşucu’ndaki
Hoyrat dalgalara…
Ey Göksu!
Sen nehirden fazlasısın!
Şehirlerin piri Silifke’m
Medeniyetin aynasısın.

Nasıf ACAR
21.01.2026
DENİZLİ/BEREKETLER