Gökkuşağı Şiiri - İlker İnanır

Deniz kıyısında olmak vardı şimdi
mesela İstanbul'da
kız kulesine nazır bir bankta oturmak
rüzgar ve dalga sesinin eşsiz senfonisini dinlemek
ve ya İzmir'de kordon boyu yürümek
tek başıma saf bir yolculuğa çıkmak var şimdi
unutup şerefi,şerefsizi
yeniden başlamak.
özlemeye değecek birisi ile sahilde
incecik kumların içinde
sabaha karşı uyumak ve aynı kişiyle uyanmak
yemyeşil ovalardan geçmek ve
o olağanüstü açık havada acıkmak
sanki hayatındaki en güzel tat gibi
ve daha önce hiç yememiş gibi
bir parça ekmek yemek
ardından yine aynı kişiyle yorgunluktan
bir ağaç gölgesinde, omzumda başı
öylece uyuya kalmak ve aynı kişiyle uyanmak.
yüksek bir tepeye yürüyerek çıkmak var şimdi
bir tarafta karadeniz bir tarafında uçsuz bir dağ
kaçkarın gölgesinde bir sigara yakmak var şimdi
ve o nefesi inanılmaz bir haz ile içine çekmek.
mutlu olmak var şimdi
sanki amisos tepesinde
sevgilinin eli avuç içimde
bir bardak çay eşliğinde
eşsiz bir manzara seyretmek gibi
masum bir köylü kızının yanaklarındaki allık gibi
kızaran gökyüzünü seyretmek var şimdi
gün batımı eşliğinde bir şarkı tutturmak ne güzel olurdu
sesim denize çarpıp hafif bir esinti eşliğinde helede
acı çeken bir aşığın gözlerinden akan yaş gibi
ağlayan gökyüzünün altında oturmak var şimdi
önceden yanan ateşin üzerine damlaların düşmesini izlemek
ve adeta birbirleri ile savaş yapmaları ne tuhaf değilmi