Gökhan Ateş Şiirleri - Şair Gökhan Ateş

Tarlalar boz, ne mısır ekilmiş ne burçak
Güzel yurdum mültecilere olmuş avlak.

Yandaşa kaymak, Hukuk Çatlak, Bütçe patlak,
Rüşvete – kul hakkına doymaz olmuş Alçak.

Kanadı kırık Kuş gibi durgun gönlüm,
Leylek gibi lak-lak ile geçti ömrüm,
Yarına daha çok var, zaten geçti dün
Doya doya yaşamak için, gün bu gün....

Bu kaçıncı gece yapayanlız ve kimsesiz
Bu kaçıncı gece kapkaranlık ve sessiz
Bu kaçıncı gece sen yoksun, nedensiz
Bu kaçıncı gece sen bensiz, ben sensiz...

Gökhan ATEŞ

Çekilmiyor gecenin ayazı, yüreğim buz gibi
Ay, Güneş kadar parlak lakin ısıtmıyor
Hava kapalı, burnumda bir yağmur damlası!
Ellerim tir-tir titriyor, gelirsin heyecanıyla
Artık ayaklarım tutmuyor, olmuşlar mos-mor
insanlar ayyaş-berduş san ar, görürler hor

Melekleri andıran yüzüne gelmedim,
Altındaki hüzüne geldim,
Karanlığı aydınlatan gözlerine gelmedim
Bakışlarında ki hüzüne geldim,
Al al yanakları üzgün görmeye gelmedim
Öpünce güle benzeyen hüzüne geldim,

Gülüşün ömür kattı ömrüme
Yeniden bahar geldi gönlüme
Dünyanın çilesine Zulmüne
Gülüşün ömür kattı ömrüme

Eridim kayboldum Gözlerinde

Etme kalma dünyası,
Yarına çıkma garantisi yok.
İkimizde üzdük birbirimizi,
Ben seni biraz, sen beni çok.
Ben kızamam bilirsin sana,
Bende gözlerinin hatırı çok.

Nasıl Özledim Bir Bilebilsen
Kokusu burnumu sızlatacak
Teninin rengini,
Sinirlenip küstüğünde
Kaşının Şeklini,
Nasıl Özledim Bir Bilebilsen

Hasretin kokar gecede, yüreğimde bir sızı
Tenim çöllere düşmüş, unutmuş baharı-yazı
Harabe olmuş. Virane olmuş, sanarsın kazı
Yıkılıp devrilmiş gönül, ne fazlası ne azı

Kaybetmedim ümidimi, yollarını gözlerim

Sözlerinde ki ima
Kurşun olup öldürür
Ayrılık değil,
Kabullenmek öldürür;

Uzanıp dokunamam özlediğimde