Gök Şiiri - Rasih Hacıkadiroğlu

​SEMAVAT

​Bunalırsan,

Kaldır başını, bakıver;

Bir deniz görürsün,

Dalgasız, sakin.

​Dibinde neler var neler,

Saymakla bitmez.

Sorarsın kendi kendine:

Niçin aşağı dökülmez?

Sırdır, bilinmez.

​Hele gece vakti...

Kimi parlak, kimi solgun,

Gülümserler semadan.

Dizilişi nice

Büyük Ayı'yı, Küçük Ayı'yı andıran...

​Kutup Yıldızı en parlak değil belki,

Ama yol gösterir karanlıkta.

Samanyolu, yıldız kümeleri,

Her biri ayrı bir âlem.

​Her birinin bir kütlesi,

Her birinin bir yörüngesi var.

Nasıl dururlar boşlukta,

Kim tutar bu muazzam düzeni?

​Ne bir sütun, ne bir direk...

Sadece kudret,

Sadece hikmet-i İlahi