Dileğim Şiiri - Hamza Mamaş

Şimdi marmarada balık olmak gerekti seninle.
Bardakta mey.
Mistik bir mekanda ney,
Boğazın derinliklerinde aşka dair antik birşey.

Hayal-hakikat iç içe.
Vuslatın huzurunu yaşıyorum seninle.
Kaybolmuş eski istanbul silüetinde dinlenerek.
Bebeğin dup duru sevgisinden esinlenerek.
Her sese, her gölgeye sensin diye dönerek.
Milyon keresinde aşkımı yürekten söyleyerek.

Ay asılmışken şamdan gibi baş ucuma.
Rıhtımda ölümsüzleşirken yakamoz.
Meltem serinliği çıkmış,
Teninin ak'ı tüm dünyamı boyamış.
Kaybolmuş tüm sahtelikler.
Varlığının huzuru tüm evreni kaplamış.

Nasılda güzel zamanlardan geçmişiz.
Seçilmişiz a azizim seçilmişiz.
Böylesine bir zamanın kıymetsiz ikliminde
Nasılda birbirimize bahşedilmişiz.

Hep çocukluğumun Istanbulu kokarsın sen.
Olmuş bir vuslat, bitmeyen bir hasret.
Hangi ana dizinde uyutur senin gibi
Hangi gıda büyütür sevgiyle.

Sana soruyorsam,
Susuyorsam,...
Kavgasında ruhumun,
Çocuklar fenere koşar gibi sana koşuyorsam.
Hep senli hatıralardan bahsediyorsam.
Göçmeye yeltendiğimde senden.
Kuşlar yuvasına döner gibi sana dönüyorsam.
Her şeyin üstünde sevdiğimdendir.

Bugün günlerden sen.
Yine sen.
Hava gibi dünyamı dolduruyorsun.
Sabahına ulaştığım her günde,
Sonsuz huzura uyandırıyorsun.

Sınırlı zamana hapsolmuşuz.
Her güzel şey koşullu.
Bir kumrular kalmış dallarda.
Bir aşkının huzurunda yüreğim.
Aşkın ile ölmek yer yüzüde tek dileğim.