Göç Şiiri - Ahmet Eren Erdoğmuş

Dün ile yarını bugünde buluşturan şey nedir? Bir fikir yağar gökten. Toprak ile yağmur ansızın buluşur, Bir tohum toprağa meydan okur, Odun ve ateş ancak senle anlam bulur, Ve yağar yağmur, Denizin üstüne usul usul. İnsandım sanıyordum. İnsandır sanıyordum, et parçasından bir yığın. Bir ömür sürgüne kim katlanır? İnsandır sanıyordum. İnsan. Oturur iskemlesine. Piyanosu yargılar fikirleri. İdam sehpası bana el sallar. Kemanıysa hastalıktan yüz tutmuş. Kalbi ona lanet eder. Sigaramla dertleştim bugün. Dumanı sarıldı saçlarıma, Sevdini saçım çocuklar gibi. Biraz saçma olacak ama, Yalnızdı epeydir. Şu sıralar beni düşünüyor. Üzülmeyeyim diye henüz beyazlamadı. Kış hakkında aynı şeyi söyleyemeyeceğim, Beyaza boyadı saçlarımı. Tren garı gibi donuyorum, Ayrılıklar soğutmuş havayı. Isınayım diye benden bir şeyler yakıyorum. Ama bende ısınacak bir şey kalmadı. Kül oldum ben artık, Kül oldu benle beraber, Pragmatist martılar ve yarınları. Toprak ile yağmur ansızın buluşur, Bir tohum toprağa meydan okur, Odun ve ateş ancak senle anlam bulur, Ve yağar yağmur, Denizin üstüne usul usul.