ne zamanla öterdi
dalında ardıçkuşu
yediği tohum terdi
çıkar gider yokuşu
sarılmış kokusuna gün
hanımelilerinin
başucunda
dökerken sevgisinde
gözümde incileri
yuvarlanırken yanağımdan
sıyırdığı yamanda
onda ayrı komanda
parlayanı kamanda
reyhanların kokuşu
gamzesinde gülücük
hiç ölmemiş gibiydi
duruşunda hüznün süzülürdü
vurulmuşluğum ondan mı dersin
gizeminde bahar
iğde çiçeğinde gölgesi
özlendiğin gününde
dili doldun ününde
umdu irem önünde
ozan efem okuşu
120512denizligülce buluşma
Ozan EfeKayıt Tarihi : 17.06.2012 23:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!