Her sabah bedenime zorla kendimi giyiyorum
Ya nefesi unutuyorum takmayı boynuma
Ya da aydınlığı köhne ruhumda unutuyorum.
Her sabah bedenime zorla kendimi giyiyorum
Ya neşeyi sürmeyi unutuyorum gözlerime
Ya da huzuru yarı ölüm uykumda unutuyorum.
Her sabah bedenime zorla kendimi giyiyorum
Ya umudu giymeyi unutuyorum ayaklarıma
Ya da hayatı geçipte gitmeyende unutuyorum…
S.Güler-24.4.2014
Sezai GülerKayıt Tarihi : 3.03.2015 11:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!