Gecekondu bacalarından tüten siyah duman,
Cayır cayır yanmakta olan gazete sayfaları ve
Yanmaya boyun eymiş yazılara meydan okur benliğim...
Puslu bir kış gecesi salaş meyhanede demlenirim,
Beklerim geçsin şer vakti diye..
Kan kırmızı şarabımı içerim doğacak günün şerefine,
Kabul etmem hiç bir zaman bile bile sarhoşluğumu;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta