Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ustaca, babaca gönüle kalemi batırıp yazmışsın, usta...
mutluluğa gittiyse gitmiş sayılmaz sayın Kaleli..çoğalmaya gitti gözüyle bakın..yada hiç gitmedi de sayabilirsiniz,başım ağırınca ben anneme babama koşarım ilk..:)) kutlarım..saygılarımla
Duygular çağlamış...
Bir sel olmuş...
Tebrikler...
Saygılar...
Hocam ya belki gitmemiştir gidiyor görünmüştür de size bir evlat daha getirmiştir. Sevgi ve saygılar
Muradı çok olsun kızınızın.
Göğe turna, mızrabı tele dizip gitmiş.
Selamlar.
her zaman ki gibi güzel bir şiir okudum
Çok duygusal oldu üstadım...Mısralar ağladı sanki..
tebrikler
sevgi ve saygılar
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta