O bir mum ışığından solan, ince bir kumaş
Bir damla eksik sudan sararan, bir çiçektir.
Gitti; Nasıl kirpiğin arasından sızarsa yaş,
Gitti; fakat arası geçmeden, gelecektir.
Ömür defterimde duruyor yer yer
Gözyaşım dökülmüş gibi silikler.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta