Yüreğini gecenin o ziffiri karanlığına bırakıp gitmişse sevgili...
Yüreğinde acı,özlem ile ve hasretle gökyüzüne bakıp geceden medet umarak...
Gecenin esen meltemiyle parlayan yıldızlarla ışıldayan ayla konuşmaya başlarsın...
Hüzünlerin buram buram yürek yangınlarına dönüşürken....
Gök gürültüsüne karışan şimşekler çakarken yüreğinde... Rüzgarların savurduğu yağmur bulutlarına karışan hayallerinle özlemle sevdiğine koşarsın...
Bir umut,bir umut, umutlar ararsın gecenin hüzünlü o renginde....
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta