Gitmeyen Şiiri - Turgut Bahadır

İki tane sen vardı bildiğim:
Biri giden,
Öteki gitmeyen.

Giden zaten çoktan gitmişti benden;
Ama gitmeyen...
Bir yavru serçeydi çırpınan.
Aç kalmış enikti uluyan
Anasız kuzuydu meleşen
Terk edilmiş bebekti ağlayan
Dilenci çocuktu yalvaran.
Gittiği halde gelen
Öldüğü halde dirilen..

Ah o gitmeyen!
Kah gönül yarası
Kah vicdan yarası
O öyle bir sen
Beni hiç terk etmeyen.