Giden Şiiri - Turgut Bahadır

Ne kovabildim
Ne de kıyabildim.
O gitmeyeni evlatlık edindim
İçimde besledim.
Beraber kahvaltılar yaptık.
El ele yürüdük.
Şarkılar söyledik, şiirler yazdık.
Gece oldu, sokuldu yattı
Benim gözler hala açık.

Aradan çok zaman geçti
Büyüdü, gelişti.
Bana muhtaç değildi
Ve vakit gelmişti.
İçim yine buruktu
Ama mecburdum.
Belli etmeden gözyaşlarımı
Açtım ona kapıyı.
Artık gitmeliydi.

Baktı son kez, gitti.
Kafesinden kaçan bir kuş gibi.
Gözükmeyinceye dek
İzledim arkasından.
Bir daha gelmedi,
Gidişinden belliydi.