herkes kendi uçurumundan düşmeye mecburdur
ve yavaşlatmayacak sizi hiçkimse
düşmek kimileri için
bir zorunluluktur
oluşum yoktur kainatta
siliüet gibi süzülür cismim
hareket ettiremedim hiçbir hacmi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta