-İlla… Gitmen mi gerek?
-Kalırsam yorulurum. Sevmekten yorulurum, beklemekten yorulurum, daha kötüsü ölmekten yorulurum.
-Ne değişir ki uzakta olsan, yine de yanmaz mı canın?
-Belki daha çok yanar, belki durduramam da bunu. Ama her sabah görmezsem… unutmam ama alışırım belki.
-İnsan neyi unutur, neye alışır ki?
- Her gün ölmektense bir gün ölmeye alışır insan, yaşamayı unutur en azından.
-Sensiz bir kasaba?
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta