-İlla… Gitmen mi gerek?
-Kalırsam yorulurum. Sevmekten yorulurum, beklemekten yorulurum, daha kötüsü ölmekten yorulurum.
-Ne değişir ki uzakta olsan, yine de yanmaz mı canın?
-Belki daha çok yanar, belki durduramam da bunu. Ama her sabah görmezsem… unutmam ama alışırım belki.
-İnsan neyi unutur, neye alışır ki?
- Her gün ölmektense bir gün ölmeye alışır insan, yaşamayı unutur en azından.
-Sensiz bir kasaba?
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta