Gitmek—
bir yarayı usulca yerinden sökmek gibi,
adını unutsam da, içimde kalan senle
aynı boşluğa düşmek gibi.
Ey kalbim, yalnızsın bu aşkta;
sanmasınlar, aşk iki kişilik.
Elde avuçta bir şey yok,
yaşanmamışlıktan başka.
Gitmek belki de en güzelidir;
kederli göğü sarıp da yaralarına,
içimde kalan bir sonbaharla
bir şarkı, bir şiir gibi
düşmek usulca toprağa.
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 09:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!