Bir kuşluk vakti giderken ömrümden,
Malum her şeyi silercesine,
Düşleri de alıp valizine.
His denen mağrur tanım da yok ki geride.
Düşüp de en dibe,tamu alevinde,
Yaktığın ruhum değildi sanki.
Sondan bir önceyi yaşıyorken dünya,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta