Gitmek Şiiri - Med Cezir

Gitmek gerekir bazen…tek bir cümle kurmadan, arkana dönüp tek bir kere bile bakmadan..cünkü; bakarsan gidememekten korkar yüreğin ve düşüncesizce özgürlüğüne koşar,pırangalarından kurtulan cümlelerin…
Onu ararken ferini kaybeder gözlerin,onu düşünürken hayatı ikiye ayrırır beynin,,mantığın ve kalbin..ve zaman geçip o ruhunda yer ettikçe; mantığınının yerinde duyguların vardır,kalbinin yerinde ise kurduğun hayallerin…
Hiç konusmadan öylece yan yana yürümeyi hayal edersin,yanaklarına yaşlar düşene kadar gözlerinden gözlerini ayırmamayı,yumuşak koltuklarda degıl,bir kaldırım kosesınde ya da eski bir bankta oturmayı…
Bazen bir elma şekeriyle onunla coçuklasmayı istersın,bazen de öğüt edasında kurulan cümlelerle olgunlaşmayı…
İstersin,hayal edersin,özlersin ve yüreğinin alabildiğine seversin,,fakat canını acıttıgı anda gitmeyi de bilirsin…
Gidişin onu sevmeye cesaretin olmadığından değildir,yüreğinin onu taşıyacak gücü kalmadığındandır ya da sevilecek kadar değerli olmadığından….

.