Gitme Vakti. Şiiri - Yücel Özkü

GİTME VAKTİ
Gün ağardı emmi, gece yaralı,
Söndü yüreğimizin son kandili.
Yâr kimin yanında, gönlü kimde?
Gurbet susturdu sevdanın dilini.

Gitme vaktidir emmi, gitme vakti,
Gönülde köz kaldı, dilimiz suskun.
Kara bağrımıza taş basma vakti,
Susup yürümek düştü bahtımıza.

Araya taş ördü feleğin eli,
Bir yanda hasret var, içimiz viran.
Yâr diye seslendim, sesim dönmedi,
Dağların ardında kayboldu sevdam.

Gitme vaktidir emmi, dönülmez artık,
Kapandı ardımızda sevda kapısı.
Dağların başında bir türkü kaldı,
İçimde dinmeyen yâr sızısı.

Gün ağardı emmi, yolumuz uzak,
Yürekte köz kaldı, gözlerde duman.
Dağlara kar yağdı, yolumuza kış,
Bir türküye sığdı ömrümden kalan.

YÜCEL ÖZKÜ
23 Ekim 2026/09:57