Ne hırçındir şu sessizliğin feryadı
ve ne haindir çaresizliğe vurulan kilit
hayat, bahcesinde dikensiz bir güle benzer
acı, kayıtsiz ve tükenmek bilmeyen bir şiir
git gidebildigin kadar lakin gitme! ! ! !
Gitme! ! bırakma beni hüzün tarlasında
ne gücüm ne de heyecanım var bir tek sen ve tabi ki ben
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece
