Gitme be kızım Şiiri - Abdurrahman Korkmaz

Yıllar boyu bir özlemdin içimde,
Hep bir kızım olsun derdim içimden,
Bak sonunda geldin, hem de gecinden,
Sen de beni bırakıp gitme be kızım.

Daha yeni hasretime kavuştum,
Ben seninle kız babası olmuştum,
Gelmesen de hayalinle konuştum,
Sen de beni bırakıp gitme be kızım.

Sen kızımsın, bebeğimsin, meleğim,
Dertlerime kalkan, hem can yeleğim,
Şimdi sensiz bu şehirde neyleyim?
Sen de beni bırakıp gitme be kızım.

Sen gelince eve neşe saçardın,
Yürüdüğün yerde güller açardın,
Beş kardeşin senle mutlu yaşardı,
Sen de beni bırakıp gitme be kızım.

İki gün görmesem özlem basıyor,
Gözlerim her yerde seni arıyor,
Söyleyemem ama içim yanıyor,
Sen de beni bırakıp gitme be kızım.

Uzaklara gidip gelmeyeceksin,
Sensiz ne haldeyim bilmeyeceksin,
Bir kez olsun "baba" demeyeceksin,
Sen de beni bırakıp gitme be kızım.