Git Beni Yorma Şiiri - Fatih Elalmış

Ummanları geçtim, yoruldu dizim,
Derdime yâr oldu gecemle güzüm.
Mecnun'u aratma, budur ya özüm,
Beni bana bırak, git beni yorma...

Aslı'sız Kerem'in ateşi bende,
Yanmayan ne bilir koru sinemde.
Derman aramadım merhametsizde,
Beni bana bırak, git beni yorma...

Her el uzatana dost deme sakın,
Gülene aldanıp olma hiç yakın.
Yük olan insanı taşımaz hakkın,
Beni bana bırak, git beni yorma...

Mala güvenenin malı da gider,
Canı incitenin tadı da gider.
Kalp yoran kişinin adı da gider,
Beni bana bırak, git beni yorma...

Madden yorulursun, dinlenir tenin,
Mânen yorulursa kararır günün.
Huzur veren olsun yol arkadaşın,
Beni bana bırak, git beni yorma...

İnsan dediğin de insan aratmaz,
Sevgi yük değildir, gönlü daraltmaz.
Gerçek dost, yaraya tuz da bağlatmaz,
Beni bana bırak, git beni yorma...

Ömür bir değirmendir, un eder seni,
Dert ise olgunlaştırır her bir beni.
Yormayan gönüller çoğalsın hani,
Beni bana bırak, git beni yorma...