Vicdanım köpürdü tenimin sorgusuzluğuna karşın
Neden demeye korkar oldu artık rüyalarım
Sen varoluşumun kaygısız çocuğusun
Sen düşerken tutmak zorunda kaldığım acılı el
Savunmalarım göz kapaklarımı kapatmaya yetmiyor artık
Geliri tükenmiş dudaklarım susadı
Önüme dökülen maneviyetin hırçın bakışları altında
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta