ne o kırkındaki çocuk
sana kritik yazmadığıma mı üzülüyorsun
takma kafana zamanım çok kritik
bak
sana bir sır vereyim de al da git
üstüne oturduğum bu taşların
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Biliyor musun?
Bazen 'örümcek kafali' deriz ya, örümceklere hakaret ederiz bence...
Yani örümcekler yuvasini perspektifli yaparlar, disardan iceri dogru daralir... Belki de korunma gödüsüdür....
Dediginde haklisin... Bazi kafalarda bence kursun sapli.. Hem de en ilkellerinden...
Sevgilerimi yolluyorum yürek dolusu...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta