Sen!
Sensizliğini alda git.
Beni bana bırak bırakta öyle git lütfen.
Ne ara ne sor beni yalnızlığına yazdığım o şiiri alda git.
Tebessüm etme bakma bile gözlerime gözlerime bile bakmadan git hadi..
Canımı yakmadan kıyametlerimi koparmadan işte sus sus ta öyle git.
Ses etme lütfen yavaş ol ayak seslerini duyurmadan sabah olup ta yalnızlığımı bildirmeden göneşin ışıklarını pencereme yansıtmadan git...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta