Ruhum bir girdaba teslim olmuş, Beynim mahkûm içinde koğuş, Senin hâllerin sessizlik, susuş, Beni ölümden betere savuruş. Hiç uzun süre ayrı kalmadık ki Sensizlik bu kadar zor bileyim. Gurbet koparamazdı seni benden, Delerdim dağları yüzlerce yerinden. Bu hayatta beni senin gidişin kadar Hiçbir şey yıpratmadı, hırpalamadı. Yokluğunda çektiğim ıstırap, acı, Tahammül sınırlarını çoktan aştı. Artık güzel şiir de yazamaz oldum Kaybettiğimden bu yana perimi. Her gece yatakta işkence uykusu, Sanki tırnaklarıyla yüzüyorlar derimi. Gözümün önünde hep sen, çerçeven… Kuyulara düştüm, yok çıkacak merdiven. İncitiyor hatırlamak sözlerini, sanki diken. Bırakıp gider mi hiç gerçekten seven.
Osman Bahadir OdabasKayıt Tarihi : 21.11.2026 03:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!