gözlerin içine çeken girdap gibi
yok oluyor benliğim sevginin derinliğinde
hiç gitmesini bilmiyor hayalin
kelimeler saklıyor acıların izlerini
güneş her akşam kararıyor pişmanlıkların gölgesinde
düşünceler donuyor sensizlik hükmederken hücreme
göz merceklerinden yansıyorsun kalbime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta