Ayaz bir kış sabahına oniki kat yukarıdan bakıyorum
Memleketimde olsam sabah ezanını dinlerdim,
Göz alabildiğince ev ve hareket eden ısıklar.
Anlamını bile bilmediğim bu kent
Büyük anlam kattı hayatımın sonbaharına.
Yükseklerden ahkam kesiyorsun deme
Eriştim,indim huzuruna
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta