Eziyet zulüm çeken ölmez candır.
İnsanları canları bizler seviyoruz.
Dünyada yaşamak kapalı handır.
Biz bu hana ölmeden gidiyoruz.
Canımız bedende sadece kiracı.
Ölürsen sana ağlar kardeşle bacı.
Dökülüyor yüreklerde sözler acı.
Biz bu hana ölmeden gidiyoruz.
Varmıdır ölmeyen gelipte kalan.
Varda sen dünyada biraz oyalan.
Ne kadar yaşarsan hep sonu yalan.
Biz bu hana ölmeden gidiyoruz.
Fehmi.
Unutmazlar candan öteki canlar
Geride kalıyorlar bil sadece anılar
Kaybolmaz hiç kalpteki hatıralar.
Biz bu hana ölmeden gidiyoruz.
Kayıt Tarihi : 16.02.2026 17:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!