İsmini yazasım gelmiyor artık,kağıtlara
sesini de özlemiyorum
ve resimlerini yan yana koyarken ben
birşeyler hissetmeyi umut ediyorum.
Kalbimde üşümekte olan bir şarkının akorları,
dilim ise ayrılığın sözlerini söylüyor
akordsuz bir gitardan çıkan titreşimlere...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta