Gidiyorum! Şiiri - Polat Karakaş

İşte gidiyorum!
Bütün kapıları çarparak yüreğine.
Ardıma bile bakmadan,
Bağıra bağıra...
Gidiyorum işte!
İstediğin gibi yapıyorum.
Seni sana bırakıp gidiyorum bu şehirden.
Yokluğumu dost edin artık,
Bensizliği anlat bedenine, üşüdüğünde soğuk kış geceleri...
Kulakların aşina olsun sessizliğime...
Ben gidiyorum!
Bütün hayalleri sana bırakıp, çaresizlikleri alıp yanıma.
Gözlerinin derinliklerinden çıktım artık,
Küçük bir dal olsada, büyük bir gemi olsada tutunup gidiyorum umutlarıma...
ve ben gidiyorum sen öylece kal!
Sessiz sedasız bak arkamdan,
Sakın konuşma, kandırma kendini artık.
Yüreğin sızlamasın sakın,
Ağlamasın gözlerin.
O güzel ellerinde titremesin hiç!
Ben sadece gidiyorum...
Sıradan, öylesine, avutulmuş bir sevdadan sıyrılarak.
Enkazlar altında kalmadan,
Daha fazla çekmeden acıları...
Gidiyorum işte,
Nereye diye sorma zorlu sevdam,
İnan bende bilmiyorum...
Arkama bile bakmadan sadece gidiyorum...