Hiç bitmeyecek bir sağanak gibiydin sevgili.
Iliklerime kadar aşka ıslattın beni.
Kış ayazında,
sıcak yağmur damlalarına yüzümü çevirmeyi de senden öğrendim,
yolda yürürken düşmeden öpüşmeyi de.
Simdi haziran ortasında havada asılı sahipsiz sözcükler gibi üşüyorum.
Kayıplarını, arpa ve anason kokan izbelerde ararken bu şehirin aşıkları,
ben senden göçüyorum.
Yitik ve işgale uğramış bir ülke gibi tüm sokaklarımı,
meydanlarımı bir bir kaybediyor
ve
her gün biraz daha senden ayrı düşüyorum.
Kayıt Tarihi : 11.6.2025 03:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!