Gidermiş gibi yap, Gitme Şiiri - Gece Gözlü

Gidermiş Gibi Yap, Gitme

​Gel diyorsam gel,
Ağaç yaprak döküyor, sen benden gitme diyorsam gitme.
Ihlamurlar hastayken şifa olur, sen hep şifa ol bana,
Gidermiş gibi yap, gitme.

Seviyormuş gibi yapma, sev; nedir ulan, nedir senin aşktan anladığın?
Gözlerinde kayboldum, sesinde sarhoş oldum, kokunda cenneti sakladım.

Bir ömür sığdırdım bu iki satırlık ayrılığa.
Gittiğin her yer ömrümden eksilen bir yaprak,
Dönmediğin her gece göğsümde kopan fırtına.

Bırakma ellerimi, bu yangın yerinde yalnız kalmayayım,
Yarım kalan cümleler gibi asılı kalmasın adın dudaklarımda.

Her nefes alışım sensizlikse, bu göğüs kafesi dar gelir bana,
Bile bile ateşe yürümek gibi sensizliğe boyun eğmek...

Sen yine gitme, kal da ne tarafa yıkılırsak yıkılalım.
Yollarımız kesiştiği an sustu bütün şehir,
Bir damla zehir gibi çarptın sol yanıma.

Ne seni silmeye gücüm var, ne bu yükü taşımaya,
Adını her andığımda göğsümde patlıyor o eski ses.
Böyle yarım yamalak, böyle ecelsiz bitmesin bu hikâye.

Alın yazım diye kazıdım seni bu göğse,
İkimize de mezar olur bu şehir, benden uzağa gidersen.
Göz kırpmadan yakarım geride kalan ne varsa,
Ya bu masal adam gibi biter,
Ya da herkes kendi cehennemine gider.