Giderken Şiiri - Süleyman Topcu

Giderken
Mevsimleri götürdün yanında
İçinde baharla birlikte
Yağmurlar seninle gitti
Bana kurşuni bulutlar kaldı
Güneşi götürdün yanında
Geceye doğan şafağıyla
Bana zifiri karanlığı kaldı
Yolları götürdün yanında
Bana yolsuz yolculuk kaldı
Başı sende başlayan sonu sende biten
Umudu götürdün yanında
Bana yarınsız dünler kaldı
Beni götürdün yanında
Benden geriye bir sen kaldı
Seni götürdün yanında
Geriye boşalan dünya kaldı
Gözlerini götürdün yanında
Bana ayazda üşümek kaldı
Ellerini götürdün yanında
Bana şefkatsiz gurbetler kaldı
Gülüşünü götürdün yanında
Bana sılasız iklimler kaldı
Havayı götürdün yanında
Bana nefessiz mahpusluk kaldı
Yıldızları götürdün yanında
Gökyüzüm ışıksız kaldı
Yüreğimi götürdün yanında
Sana prangasız müebbetım kaldı
Sabahı götürdün yanında
Bana sebepsiz uyanmalar kaldı
Uykuyu götürdün yanında
Bana göz kapaklarımda sakladığım gözlerin kaldı
Kuşları götürdün yanında
Bana sılaya kanat çırpanları seyretmek kaldı
Rüzgarı götürdün yanında
Bana havasız hücren kaldı
Sevdamı götürdün yanında
Bana çöllerde iz sürmek kaldı
Çağlayan nehirleri götürdün yanında
Bana kavruk topraklar kaldı
Tutunduğum dalı götürdün yanında
Bana sonu gelmez boşluktan düşmek kaldı

Ve hayatı götürdün yanında
Bana ölümü beklemek kaldı