Giderken Şiiri - Meksen Kılınç

ben aşık olduğum zaman kalemimden denizler dökülür sayfalarıma,
ellerimden gökyüzü damlar o güzelim saçlarına.
güneş kaybolur avuçlarında ay doğar karanlıklara.
ben aşık olduğum zaman hece hece yıldız düşer sözlerine
giderken son defa çek nefesini gökyüzümden…

sana bakınca gözlerinin rengi siner üzerime
masmavi ağlarım dokundukça yüreğime
bir türlü dönemem eski halime.
ben üşürüm sensiz hep sonbaharda
buz tutar yüreğim ay şahittir buna
giderken sözlerin kapkara bulut gibi
dök yağmurlarını üzerimden.

Sana her baktığımda gülüşünde ölüm var bilirim,
giderken neden çok güldüğünü anlıyorum şimdi.
istedim ki ölüm senden gelsin,
ruhumda ayak izlerin kaldı, giderken çiğnediğin.
şimdi çek ellerini ellerimden, sök yüreğimi kökünden…

13/09/2012
Meksen Kılınç