Giderim Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Yüce dağ başına duman salarım
Esen yele gönlüm düşer giderim
Bir garip turnaya selâm yollarım
Kanadına derdim çizer giderim

Yeşil pınar çağlar akar önümden
Bir ince yol geçti benim gönlümden
Dostun bir sözüne düştüm ömrümden
Kırık sazım ile gezer giderim

Mor sümbüller açmış yayla başında
Gönül kaldı eski sevda peşinde
Bir çift güzel gözün tatlı düşünde
Gece gündüz hayal örer giderim

Dost bildiğim nice yüz çevirdiler
Yalnızlık yükünü omza verdiler
Yıkıldı bu garip deyip güldüler
Sabrı yoldaş edip geçer giderim

Felek ince ince sınadı beni
Her gün yeni baştan yokladı beni
Acıyla yoğurup pakladı beni
Şükür harmanına serer giderim

Fani dünya konup göçen obadır
İnsan dediğin bir kuru hevâdır
Hak'tan gayrı kalan yalan rüyadır
Gerçeğin izini sürer giderim

Altının pası yok derler eskiden
İnsanın pası var kötü niyetten
Asıl zenginlik de temiz yürekten
Gönül servetine erer giderim

Çocuk gülüşünde cennet havası
Ömrün dokusudur ana duası
Babanın terinden helâl lokması
Bu kutlu mirası över giderim

Mazlumun ahı dağ deler sonunda
Zalimin sarayı çöker sonunda
Ektiğini insan biçer sonunda
Adalet tohumu eker giderim

Kasapoğlu der ki biter sermayem
Yüzüm ak olursa budur tek gayem
Rahmet kapısına sığınır mâyem
Hakk'a doğru yüzüm döner giderim