Giderim Şiiri - Mehmet Kuntbilek

GİDERİM

[1. KITA]

Derdimi geceye söyledim, gece sustu benimle,
Bir damla yaş süzüldü, kaldı yine gözümde.
Hasret denen şu zehir var, dolaşırken kanımda,
Kimse bilmez ne çektiğimi, giderim ben yolumda.

[Nakarat]

Dert beni kül eyledi, içimde kor giderim,
Yaraları gizlerim de, sessizce zor giderim.
Vefasızın gölgesinden incinerek giderim,
Ardım sıra ağlama yar, ben bu yoldan giderim.

[2. KITA]

Kader önüme yazmış, bitmek bilmez geceler,
Gençliğim avuçlarımdan savrulurken heceler.
Bir zamanlar saz çalardım, şimdi sustu tellerim,
Ne bir dosttan medet umarım, ne de geri dönerim.

[Nakarat]

Dert beni kül eyledi, içimde kor giderim,
Yaraları gizlerim de, sessizce zor giderim.
Vefasızın gölgesinden incinerek giderim,
Ardım sıra ağlama yar, ben bu yoldan giderim.

[3. KITA]

Gidenleri çağırmadım, dönmediler zaten,
Bazı vedalar ağırmış, anlaşılmaz uzaktan.
Ömrüm geçti derdiyle, elimde kaldı sabrım,
Ben kendimi bile yordum, artık kendime kıyarım.

[ARA BÖLÜM]

Ne bir sitem, ne bir feryat, söyleyecek sözüm yok,
Bunca yıldan sonra artık bekleyecek yüzüm yok.
Kalbimde ne kaldıysa da gece alır götürür,
Bir gün bu sessiz adam, kendi yoluna yürür.

[SON NAKARAT]

Dert beni kül eyledi, içimde kor giderim,
Kimselere yük olmadan, sessizce zor giderim.
Bu dünyadan incinmişim, kırılmışım, yorulmuşum,
Ardım sıra ağlama yar...
Ben giderim...
Ben giderim...

[OUTRO]
GİDERİMMMM....
SESSİZCE GİDERİMMM...
DİNLEMEM ARTIK KİMSEYİ..
BAŞIMI ALIR GİDERİMMM..