Giderim Şiiri - Abdulkadir Turğut

Mutluluk bir hayal dertler hakikat
Birikti sırtımda yüklerim kat kat
Yoruldum dizimde kalmadı takat
Düşe kalka ama doğru giderim

Söz ağızdan çıkar sanma ki döner
Umutlar tükenir mum gibi söner
Karanlık içinde yürümek hüner
Düşe kalka ama doğru giderim

Gün olur kar yağar kapanır yollar
Yorulup bırakır tutunan kollar
Terkedip ihanet edince kullar
Düşe kalka ama doğru giderim

Yüze konuşurum kul çekiştirmem
Yalanlar söyleyip söz pekiştirmem
Rüzgarlara göre yön değiştirmem
Düşe kalka ama doğru giderim

Acılara karşı dişimi sıkıp
Sabır ile her tür engeli yıkıp
Dağları aşarak düzlüğe çıkıp
Düşe kalka ama doğru giderim

Hakka güvenirim eğilmez başım
Yetime yoksula çatılmaz kaşım
Fırtına savursa sönmez ataşım
Düşe kalka ama doğru giderim

Fanidir dünyanın şanı, şöhreti
Doğruluk en büyük gönül serveti
Vicdanım gösterir bana ciheti
Düşe kalka ama doğru giderim

Yol uzun menzile varmak muradım
Hak bildiğim yoldan dönmem bir adım
Ne olursa olsun budur feryadım
Düşe kalka ama doğru giderim