Gider Gibi Kalmak Şiiri - Hamit Atay

“Gider Gibi Kalmak”
Git dedim sana,
Ama içimden bir ses
"Kal" diye haykırıyordu.
Duymadın...
Belki de duydun da
Anlamazdan geldin.

Sen giderken
Ben duruyordum aslında.
Ama kimse bilmiyordu
Bir gidenin ardından
Ne kadar kalınabildiğini...

Bazı sözler yutkunmakla boğazda kalır,
Bazı sessizlikler
Kulak çınlaması gibi yıllarca sürer.
Ben senin sustuğun her cümleyi
Ezberledim zamanla.

Bak, şimdi buradayım.
Ne tam kırgınım,
Ne hâlâ aşığım.
Ama içimde bir sızı var —
Seninle hiç yaşanmamış zamanlara dair.

Gider gibi kaldın sen.
Bir yanı hâlâ buradaydı bakışlarının.
Bir selamda,
Bir şarkının kıyısında,
Birdenbire çıkan isminin yankısında.

Ben seni hâlâ aramıyorum.
Ama bazı sabahlar
Uyanınca eksik kalkıyorum yataktan.
Sanki rüyamda sen varmışsın da
Uyanınca yok olmuşsun gibi...

Biliyor musun?
Bazı insanlar tam gitmez.
Tam kalmaz da.
Sadece bir anıya dönüşür,
İnadına hep yarım kalan bir anıya.

İşte sen de öylesin.
Ne tam gittin,
Ne de bir daha gelebildin.
Ama ben,
Artık seni bekleyen değil,
Seni olduğu yerde bırakan tarafım.

Kal artık orada.
Seninle tamamlanmayan ne varsa
Ben kendimle büyüteceğim.
Çünkü gitmek bazen terk edilmek değil,
Kendine dönmektir.

Şiir Hamit Atay..07.07.1982